از سه تا پنج سالگی کودک دورهای از زندگی کودک محسوب میشود که در حقیقت کودک در آن دوران زندگی بشر اولیه را مجسم میکند که فقط برای حفظ و ادامه حیاتش فعالیت میکرد. به علت رشد زبان، یادآوری و بازشناسی کودکان در این دوره نسبت به کودکان نوپا بهتر میشود و برای یادآوری از مهارتهای زبانی استفاده میکنند، اما هنوز قادر به استفاده از راهبردهای حافظه مانند سازماندهی مطالب یا مرور ذهنی نیستند. در سن چهار سالگی کودکان میتوانند برای حل مسائل حساب، از شمارش استفاده کنند. دانش ریاضی کودکان در این سنین بر اساس آموزشهای غیر رسمی آموخته میشود. پس حالا که در این مرحله کودکان شروع به برنامهریزی و انجام فعالیتهای هدفمند میکنند آنها میآموزند که میتوانند ابتکار عمل داشته باشند و بر محیط خود تأثیر بگذارند. دانش ما و آگاهی لازم برای تربیت آنان ضروری، مفید و مؤثر است.
