زندگی یک موجود زده در لحظه لقاح آغاز میشود، لحظه ای که اسپرم و اووم با هم یکی میشوند و این آغاز والدگری است. فصل مهم و پرتلاطم والد بودن. شکل گرفتن یا رشد از دیدگاههای متعددی تعریف میشود. معنی لغوی رشد افزایش کمی و کیفی مستمر و همه جانبه موجود زنده است. روانشناسی رشد که درباره چگونگی قوانین حاکم بر رشد در جنبههای جسمانی، ذهنی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی در سنین مختلف و نیز تأثیرات وراثت و محیط بر رشد بحث میکند تأکید دارد که اطلاع از چگونگی رشد در سنین مختلف و عوامل مؤثر بر آن، برای برنامه ریزان، معلمان، والدین و متخصصان حوزه کودک ضروری است و اهمیت این موضوع در این است که والدین در رسیدن به این شناخت در هر سن، مطالب و محتوای آموزشی متناسب با آن سن را تهیه کنند. نقطه جنینی نقطه درستی برای آغاز به کسب مهارتهای فرزندپروری است.
نه ماه پیش از تولد می تواند از تمامی سالهای عمر یک انسان تاثیرگذارتر باشد و حوادث و لحظات عظیمتری را در بر داشته باشد. دانشمندان این حیطه ثابت کردهاند که همه افراد خاطرات قبل از تولد و زمان تولد خود را ثبت میکنند ولی چون بعد از تولد نوزاد قادر به حرف زدن نیست بازگو کردن این مسایل را به زمانیکه توانایی تکلم را پیدا کرد موکول میکند، که البته ممکن است تا آن زمان کودک دیگر علاقهای به بازگو کردن آن نداشته باشد ولی بعدها از طریق رفتارها، حرکات و نقاشیهایش آنها را بیان میکند. اگر ذهن جنین و نوزاد میتوانست بلند فکر کند مطمئناً سخنان گلایه آمیز در رابطه با نوع ارتباط والدین و حتی مراقبانش مثل ماما و پزشک بیان می کرد! و البته در شرایط مطلوب این سخنان آکنده از محبت و سپاس خواهد بود. پس انسان در همه ابعاد از زمان انعقاد نطفه، شکل میگیرد و از ابتدای شکلگیری جسم، لایههای ظریفتر بدن او که شامل بدن احساسی، ذهنی و روانی است نیز پدید میآید و تک تک سلولهای این موجود اعجابآور دارای شعور و آگاهی است. بنابراین به پدران و به خصوص به مادران توصیه میشود که مراقبتهای دوران بارداری را فقط محدود به معاینات و آزمایشهای روتین نکنند. همه این موارد نشان میدهد که جنین آگاه است پس اجازه دهیم که کلاس درس این انسان کوچک، تغذیه عاطفی و جسمی او بر اساس نیازهایش باشد. پس پدر و مادر آینده باید بدانند که اولین کلاس درس آموزش انسان در دوران بارداری است و روند بارداری و نوع زایمان نقش بسیار مهمی در سلامت جسم، روان و ذهن انسان دارد.
